اول بمب اتمی بساز، بعد تهدید کن

زمانی که آغاجری را گرفتند من در روزنامه حیات نو طنز می نوشتم، قاضی دادگاه اعلام کرد که حکم آغاجری اعدام است، نوشتم که این شوخی است و آغاجری تا مدتی بعد آزاد می شود، ضمن تبریک آزادی هاشم آغاجری( که دیروز آزاد شد)، این یادداشت کاملا جدی جهت ثبت در تاریخ نوشته می شود.

چند مشکل جدی سیاست ایران
فرض کنید جمهوری اسلامی یک موجود زنده است( این فرض در مورد جمهوری اسلامی کمی دشوار است، ولی به خاطر من فرض کنید) این موجود چند اشکال عمده دارد:
1) همه حکومت های جهان اول بمب اتمی می سازند و بعد دشمنانشان را تهدید می کنند ، ایران اول اسرائیل را تهدید به پرتاب بمب اتمی می کند ، بعد تصمیم می گیرد که بمب اتمی بسازد.

2) همه حکومت های جهان مخالفان شان را یواشکی می کشند و وقتی کسی اعتراض کرد، منکر می شوند، ایران اول در سراسر جهان اعلام می کند که قصد دارد فلان مخالفش را اعدام کند و آبروی خودش را در سطح جهان می برد، بعد از مدتی او را آزاد می کند، اما پس از آزادی او هم حاضر نیست حکم اعدامش را لغو کند.
3) همه دشمنان آمریکا در کشورهای اسلامی و عربی و غیره در تشکل های مخفی در سراسر جهان با استفاده از اسلحه دست به عملیات انتحاری علیه آمریکا می زنند ولی مواظبند که معلوم نشود آنها این کار را می کنند، مخالفان آمریکا در ایران در خیابان های تهران صف می کشند و برای عملیات استشهادی ثبت نام می کنند، انگار برای گردش می خواهند بروند انتالیا و لارناکا و مالاگا(1)
4) در همه جای دنیا حکومت ها به کشورهای خارجی فشار می آورند تا پناهندگان سیاسی آنها را برگردانند تا حکومت پدر آن پناهنده ها را در بیاورد، حکومت ایران آنقدر به مردم فشار می آورد تا آنها به خارج می روند و پناهنده می شوند، بعد در سفارتخانه ها با سلام و صلوات به پناهنده ها پاسپورت می دهند و از آنها می خواهد برگردند به کشورشان.
5) همه حکومت های مخالف آمریکا بطور علنی با آمریکا رابطه برقرار می کنند اما یواشکی علیه آمریکا اقدام می کنند، ایران بطور علنی به آمریکا فحش می دهد، اما می خواهد یواشکی با آن ارتباط برقرار کند.
6) منافع اسرائیل هر روز توسط کسانی تهدید می شود که کشورشان به نحوی اسرائیل را به رسمیت شناخته ، جمهوری اسلامی هیچ کاری علیه اسرائیل نمی کند، اما تنها حکومتی است که رسما اعلام می کند که قصد نابودی اسرائیل را دارد، در ضمن ایران تنها کشوری است که رئیس جمهور و وزیر دفاع دشمنش ایرانی هستند.
7) ایران تنها کشور دنیاست که رهبرانش مدعی هستند خدمتگذار مردم اند( بقیه رهبران دنیا مدعی هستند رئیس مردم هستند) اما همین ایران تنها کشور دنیاست که در آن رفراندوم ممنوع است و طرفداران آن مجرم شناخته می شوند.
8) تقریبا در تمام کشورهای اسلامی اکثریت قریب به اتفاق مردم مذهبی هستند، اما حکومت و دولت مذهبی نیست، در ایران اکثریت قریب به اتفاق مردم غیر مذهبی هستند، اما حکومت مذهبی است.
9) همه کشورهای دنیا پول و هزینه صرف می کنند تا دشمنانشان را کم و دوستانشان را زیاد کند، ایران تنها کشوری است که بخشی از درآمدش را مصرف می کند تا دوستانش را کم و دشمنانش را زیاد کند.
10) در تمام دنیا سیستم قضایی بی طرف است و سازمان اطلاعاتی کارش جاسوسی است، در ایران سیستم قضایی کارش جاسوسی است و وزارت اطلاعات بی طرف است.
11) در همه جای دنیا تلویزیون دولتی کارش نشان دادن بهترین چیزهای کشور و حکومت است، در ایران تلویزیون کارش نشان دادن بدترین چیزهای حکومت و کشور است.
12) در تمام دنیا رهبران حکومت تنها کتابی که نوشته اند کتاب خاطرات شان است، اما در کشورشان کسی جرات ندارد به یک نویسنده حرف بزند یا یک روزنامه را تعطیل کند، اما در ایران یک رهبر فرزانه که کلی کتاب در زمان جوانی اش نوشته، در کنار یک رئیس جمهور فیلسوف که همین حالا هم سالی یک کتاب می نویسد در کنار یک هاشمی رفسنجانی که حداقل سی چهل کتاب تا به حال نوشته جمع شده اند و سالی ده تا روزنامه توقیف می کنند و نویسنده ها جرات ندارند بگویند نویسنده اند.

نتیجه گیری اخلاقی: حکومت ایران حاصل مقداری پول نفت مفت و اضافی است که توسط تعدادی آدم مشنگ قدرتمند که در کنارشان یک تعداد آدم باشعور بیکار ناامید قرار گرفته اند مصرف می شود تا جامعه ای که از حکومت بدش می آید، به سوی آرمان هایی برود که خود حکومت هم آنها را قبول ندارد.

1- مناطق لارناکا، انتالیا و مالاگا مناطق جواد پسند اروپا هستند.